[Kropekk]

Cześć,
skoro już tu jestem to poraz napisać nieco więcej na powitanie.
Kolejny raz przeglądam forum i czuję, że jakaś część mnie domaga się napisać. Piszę, więc jestem. Tu mogę być sobą, tak czuję, a rzadko dotykam tego, im się czuję.
Od zawsze czuje, że nie jestem kobietą. Powie je, że współcześnie to ma różne nazwy... Żebym tylko jeszcze tylko jako człowiek miał odwagę.
Był czas po dwudziestce, gdzie nawet rozważałam/łem terapię hormonalną (mam obawy, czy to marzenie w ogóle jest możliwe zważywszy na moje pcos..., ale do rzeczy).
Potrzebuję ludzi, wsparcia, rozmowy. Trudno przyznać, ale to moment, gdy znów ze wstydem przeglądam forum, bo wiem, że lata mijają, a ja próbując żyć jako lesbijka, kobieta, człowiek, nic nie robię w tym kierunku, by zaopiekować się swoją tożsamością płciową.
Forum przeglądam od kilkunastu lat. Wpadam i wypadam. Czytam. Zapominam. Próbuję. Proces zapominania o sobie nie należy do najprzyjemniejszych... Ba. Im więcej lat pracy nad sobą, tym bliżej mi do myślenia, że to wygodne nie zajmować się tą częścią siebie. Bo i poco, na co, dla kogo? Ano dla siebie, jasne, jednak kiedy tego dotknę, co dalej? Jestem po trzydziestce i czuję się kimś innym. Niedopasowanym? Mężczyzną w ciele kobiety? To ma nazwy, ale i niesie ogrom lęków. Patrzę w lustro i widzę kobietę. Mam ładne oczy i urodę. Da się mieć passing gdzieś miedzy. Niebinarny Vibe, jako się można powiedzieć. Myślę sobie "grunt, żeby człowiek był zdrowy", " to tylko ciało, jestem kimś więcej", "dla świata jestem lesbijką, - okej, byle być szczęśliwym..". Tylko czy nie zasługuję na więcej? Czuję się mężczyzną bardziej niż kobieta. Od zawsze. I od zawsze to samotne uczucie, bo inne sprawy, depresje, problemy, życiowe górki i dołki były wygodne do przykrycia tego tematu w sobie. Żeby tak nie dotykać, bo ruszę i o, coś trzeba będzie z tym zrobić.
Może to właśnie ten moment. Leci mi 35 rok...

Marzenie o zmianie, tranzycji, zdaje się mi tak odległe...ach. Może to powitanie jest bardziej forma listu w butelce. Rzucam przed siebie te słowa z nadzieją, że tym razem nie pozwolę sobie zapomnieć o tej części mnie, która być może stanowi jedyną prawdę. Nie odważyłem się rozmawiać na terapii o tym, jak bardzo czuję się inaczej w sobie. Okej - mam autyzm, może to wiele wyjaśniać. Okej, mówi się, że trzeba jakoś żyć. Może jednak nie jest za późno?
Nie mam pojęcia od czego zacząć. Mam za to świadomość, że nie chce być sam.
Moje partnerki widzialy więcej, niż mi się wydawało. Marzę o żonie i rodzinie. I okej, mam świadomość, że w lustrze jestem kobietą i umrę pewnie jako kobieta dla świata... Ale może nie za późno, by być sobą?
Szukam wsparcia, rozmowy. Może doświadczeń innych osób.

Ostatnio pierwszy raz w życiu mam krótkie włosy. Pora pójść dalej...idzie mi topornie, ale właśnie dlatego szukam społeczności.
Dlatego szukam innych ludzi, którzy mają podobnie. Z chęcią pogadam z innymi osobami k/m
Tak, potrzebuję pogadać. Jestem dinozaurem - lubię maile, ale i z chęcią poznam się na żywo czy poprzez pisanie na forum. Jeśli masz,miałeś czy miałaś podobnie ...daj znać.
Pozdrawiam

Dodałam do użytkowników. /Mira

[Denver]

Cześć, witaj na forum!

[Natixxx]

Nic co ludzkie nie jest nam obce.
Nikt kto spojrzy na mnie, nie wie co czuje w środku, może z zewnątrz( tutaj uzyje skrótów myśłowych z gier), moja "skórka" czy " skin" tego nie oddaje. Może wygląd w lustrze i to co myślimy różni się, ale ważne to co myślimy i to co czujemy.

[Denver]

Planujesz coś robić dalej?

Jestem k/m, ale przyznam, że temat mi umarł śmiercią naturalną. Na forum czasem zaglądam. Poprzestaję na tranzycji społecznej.

[WojtekM]

Cześć, Kropekk.

[Mira]

[Kropekk]

[Kropekk]

[Joasia44]

Hejo, dobrze że czujesz się dobrze we własnej skórze. Mierzyłaś kiedyś testo?
Jedno chyba co prościej masz to ubiór, założysz spodnie i koszulę..nie:)

[Denver]

[Joasia44]

W drugą stronę jest jednak dużo ciężej, a może jednak nie

[Kropekk]

[Joasia44]

to u mnie zaokraglilo sie juz wiele, mierzylam biust to wychodzi juz miseczka B w niecaly rok.
I to bez brania hormonow z zewnatrz, taka promocja dla Asi:)
U mnie znowoz ubrania musze miec wieksze by sie nie afiszowac, a ty kupujesz wieksze ubrania, duzo dla Ciebie znaczy ubior w tym kim sie czujesz?